کد خبر: ۲۶۰۹۴۵۳

تاریخ: ۰۶ آبان ۱۳۹۲ - ۱۲:۲۷

قرائت قرای ايرانی در بيت‌الله‌الحرام؛ خنثی‌كننده شبهات وهابيت

گروه فعاليت‌های قرآنی: داور بين‌المللی قرآن حضور قرای ايرانی در كاروان حج را از حيث تبليغ تشيع دانست و گفت: خنثی‌سازی شايعات و تهاجم فرهنگی دشمن نسبت به نظام اسلامی و شيعه جعفری از جمله ثمرات حضور كاروان نور قاريان ايرانی در موسم حج است.

محمود لطفی‌نيا، قاری و داور بين‌المللی قرآن كريم در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه گيلان، با تصريح بر اينكه يكی از زيباترين توفيقاتی كه به بركت نظام جمهوری اسلامی ايران نصيب قاريان قرآن می‌شود، حضور قاريان در كاروان نور سفر معنوی حج است، اظهار كرد: حضور قاريان ايرانی در سفر حج علاوه بر اينكه خود از اين سفر معنوی بهره‌مند می‌شوند، فرصتی ايجاد می‌گردد تا بتوانند به كار تبليغ بپردازند؛ مسلمانان ديگر نيز جان خود را با نوای قرآن و صوت احسن قاريان ايرانی معطر می‌سازند.
وی فراهم شدن فرصت حضور در سفر حج را به بركت خون شهدای اسلام و انقلاب، نظام مقدس جمهوری اسلامی و رهبر انقلاب كه خود پرچمدار حركت قرآنی است دانست و گفت: خنثی‌سازی شايعات وهابيت و تهاجم فرهنگی دشمن نسبت به نظام اسلامی و شيعه جعفری از جمله ثمرات حضور كاروان نور قاريان ايرانی در موسم حج است؛ لذا اين سفر نورانی از حيث جنبه تبليغی آن تدارك ديده می‌شود. داور بين‌المللی قرآن به تهاجمات فرهنگی عليه تشيع اشاره و اضافه كرد: وهابيت شديدا عليه مذهب تشيع تبليغ می‌كند و قرآن شيعه را متفاوت می‌خواند، اما ساير مسلمانان در اين سفر متوجه می‌شوند كه قاريان ايرانی نيز از همان قرآنی استفاده می‌كنند كه قاريان ديگر كشورها استفاده می‌نمايند.
لطفی‌نيا ادامه داد: در سفر معنوی حج قاريان ايرانی و شيعه فرصت پيدا می‌كند با مسلمانان ديگر كشورها ارتباط برقرار نمايد و هنر قرائت خود را ارايه نمايد، زيرا توصيه شده قرآن را به صورت احسن بخوانيد نه اينكه در خانه بخوانيد تا ملائكه لذت ببرند؛ بايد نوای قرآن به گوش مسلمانان برسد، چون نوای قرآن اين قابليت را دارد كه در قلب ديگران نفوذ كند؛ لذا از اين جهت صوت احسن قرآن می‌تواند بر جان و دل افراد تاثير بگذارد و بنابراين اين وظيفه خطير به عهده قاريان شيعه است.
وی با بيان خاطره‌ای از اولين سفر حج خود در سن20سالگی و همراهی با كاروان نور در سال 1363 كه زمان جنگ نيز بود، گفت: صبح‌ها در مسجدالنبی جلسات قرآنی با حضور شيوخ مسجدالنبی برگزار می‌شد و ما هم كه يكی از ماموريت‌هايمان شركت در اين جلسات بود، می‌رفتيم و قرآن را قرائت می‌كرديم؛ بلاخره نوبت به من رسيد و من آياتی از سوره فرقان را قرائت كردم و مورد تشويق شيخ استاد قرآن قرار گرفتم؛ او خطاب به قاری جوانان مصری گفت «اين جوان كه عرب زبان نيست بهتر از شما قرائت كرد»؛ وی در انتها مرا بوسيد وم ن نيز از خدا و حضرت فاطمه(س) خواستم كه كمكم كنند تا بتوانم آبروی شيعه را حفظ نمايم.